NEDİR BU VAHŞET

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Geçen hafta da Kahramanmaraş’ta 14 yaşında bir öğrenci eğitim gördüğü okulda dokuz öğrenciyi ve olaya müdahale etmek isteyen bir Bayan Öğretmeni de ateşli silahla vurup öldürüyor. Konu bununla kalmıyor; Şanlıurfa’da da yine yaralama olayları oluyor. Yalnız bu mu? Bugünlerde Türkiye’nin bir çok yerinde öldürme, yaralama olayları oluyor. Terörden başka huzurumuzu kaçıran olaylar olmazken, terörü bitirdik derken öldürmeler, yaralamalar, gasplar huzurumuzu kaçırıyor.
14 yaşında ortaokul öğrencisi bir delikanlının on kişiyi öldürmesi hangi nedenden olabilir? 14 yaşındaki bir çocuk kimden ne ister? Bu olayın tek sebebi o fiili işleyen çocuğun yalnız kalmasıdır. Evet annesi, babası var bu yalnızlık psikolojik olup, kendini yalnız hissetmesidir. Doğru dürüst kendi kafasına göre bir arkadaş edinememesi, aile içinde saklıda olsa silah bulunması, babası Polis kökenli olup oğlunu atış poligonuna götürüp oğluna atış egzersizi yaptırması, böyle bir olaya zemin hazırlamaz mı?
Çocuklarımızla ilgilenmeliyiz, onları yalnız başına bırakmamalıyız, kendi başlarına veya başkalarının telkini ile saldırgan hale gelirler. Ya okullar!
Bizim okullarımızda öğretmen sadece ders verir, bir de sınav yapar, öğrencilerle fazla ilgilenmezler. Zaten okullarımız hayat için insan yetiştirmez. Bir çok işe yaramayan bilgiyi kafasına sokar. Çocuğu yetiştirmede ailesi yeterli olamıyorsa bu noksanlığı okul tamamlamalıdır, bilhassa ortaokul, lise çağlarında. Çünkü bu çağlarda öğrenci delikanlılık çağındadır, çabuk etki altında kalır, iyiyi, kötüyü zor ayırt eder. Ona bunu öğretecek okuldur, öğretmendir. Öğretimde en önemli olay öğretenle öğrenen arasında diyalog oluşturulmasıdır. Bu yoksa çocuk delikanlılık çağında başı boş kalır.
Bir delikanlının yetişmesi için yalnız aile, okul yeterli olmaz; muhit ve ortamda gerekir. Çünkü üzüm üzüme baka baka kararır. Ortam çok önemlidir. Zengin muhitlerinde fazla sorun olmaz ama fakir muhitler, geçim sıkıntısı çeker, aileler çocukları ile ilgilenemez. O noksanı tamamlayacak olan okuldur.
Bu gibi olaylar yalnız Türkiye’de olmuyor, başka ülkelerde de oluyor. Çocuklarımız internet kafelerde ekran başında saatlerce vurdulu kırdılı macera filmleri seyredip, oyun pynayıp vakit geçiriyorlar. Bazı kahvehanelerde iskambil oyunları oynuyorlar, orda burda sigara içip kendilerini zehirliyorlar. Bunlar niye görülmüyor?
Bizim zamanımızda öğrenci üniformalı, başında şapkası olurdu. Şimdi bunlar kaldırıldı, kim öğrenci, kim değil belli olmuyor. Okul içinde öğretmenler öğrencilerini yalnız bırakmamalı, onlarla ilgilenmeli, sorunlarına yardımcı olmalı. İlgisizlik devam ederse bu gibi olaylar olacaktır.
NİYE BU VAHŞET . . .