Yaşlanmak üzerine…

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Yaş 70 e varmaya ramak kalmışken; günler, aylar, yıllar daha da hızlı geçiyor sanki.

Yaşlanmak, günümüzün tanımı yaş almak üzerine birkaç satır yazmak isterken yazı arşivimden tam da bu konuda bir yazım çıkıverdi karşıma.

Bir iki yıl değil, 16 yıl olmuş kaleme alalı.

Doğrusu o günümü aramıyorum değil hani.

Kaldı ki; o tarihte henüz 53 yaşındayken yaşlanmayı dillendirmekle kendime de birazcık haksızlık etmişim gibi geldi bana!

53 yaş ve yaşlılık, birbirine çok da yakışmamış sanki

İşte “ağrıyan dizler ve …” başlıklı o yazım;

***

Yaz geldi, gelecek derken, geldi de geçiyor bile.

Şaka değil, 2010 Temmuz’u ortalarına doğru hızla ilerliyoruz.

Giden zaman da değil aslında.

Giden, ömrümüz.

O kadar hızla akıp gidiyor ki, anlamak mümkün değil.

Şu bir gerçek:

‘Yaşlanıyoruz’

Emre Aycan isimli bir kardeşim, kısacık şiirinde bakın nasıl anlatmış, yaşamayı ve yaşlanmayı.

“Yaşamak, yaşlanmak ;

her sabah kalktığında

gençliğinin bir parçasını

yatağında unutmak.

Yaşamak güzel de,

yaşlanmak olmasa.

Dizlerim ağrıyor,

sanırım yaşlanıyorum”

Yaşlanma korkusu sarmış, Fikret Kemal Aslan’ı da.

O korku ki, sıralatmış bu dizeleri.

Ve, bakın o da  ne demiş:

“Hay Allah kahretsin,

şu yaşlanma denen illetin.

İçim içimi yiyor.

Ne zaman palto kasket giyinsem,

kocaman adamlar bile

bana amca diyor.

Önceleri abi idik,

amcalığa terfi ettik…..”

İşte böyle…

Bir yanda; gençliğinin bir parçasını her sabah yatakta bırakanlar.

Diğer yanda da; amca denilmesine sitem koyanlar.

Artık bana da amca dendiğine ve benim de dizlerim ağrıdığına göre, ben de yaşlanmışım arkadaş.