ONCA  YOKSULLUK VARKEN

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Emile AJAR’ın ünlü romanının film versiyonunda Sofia LOREN oynamış. Yorgun bir iş günü sonunda izleme fırsatı buldum. Romandaki tadı bulamasam da Sofia Loren’ e hayranlığım bir kat daha arttı. Yani ‘ben en güzel kadınım, yaşlılığımı kimse görmesin, beni böyle kimse bilmesin’ demeden döktürmüş.

İnsanoğlu yaşamın her bölümünde güzellikleri ayrı yaşamalı. ‘Benim yaşlılığımı kimse görmesin’ deyip birikimlerini mezara taşıması hiç doğru değil. Sofia Loren’in canlandırdığı yaşlı kadın, nasıl kendini soyan çocuğa sahip çıkabiliyorsa ve ortaya güçlü bir dostluk çıkıyorsa, bütün güzel davranışların sonucu mutlu biter. Bunu unutmadan gidelim istedim. Etrafımıza buna göre bakalım, karşımızdakine ön yargılı değil mutlaka bilmediğimiz sebebi vardır arayışıyla yaklaşalım düşüncesindeyim. Çünkü bu vahşi ortamda herkesin sağlıklı kalabilmesi pek mümkün görünmüyor.

İŞTE DAVRANIŞLAR VE ASIL SEBEPLERİ

1/Eğer bir insan saçma şeylere bile gülüyorsa, o kişi derin bir yalnızlık duygusu içindedir.

2/Eğer bir insan çok uyuyorsa, o kişi üzgündür.

3/Eğer bir kişi az ama hızlı konuşuyorsa, bir sır saklıyordur.

4/Eğer bir insan ağlamıyorsa; o kişi güçsüzdür.

5/Eğer bir kişi anormal şekilde yemek yiyorsa; o kişi gergindir.

6/Eğer bir insan basit şeyler için ağlıyorsa, o kişi masum ve yumuşak kalplidir.

7/Eğer bir kişi saçma ve basit şeylere kızıyorsa, bu demektir ki; o kişinin sevgiye ihtiyacı var.

Görüldüğü gibi bulunduğumuz ruh halimize göre durumumuz da değişiyor.

Geçtiğimiz hafta çok güzel şeyler yaşadık. 8 yıllık çabalarımızın hiçte boşa gitmediğini gördük. İnsanlar duyarsız değilmiş, biz fazla ehvam yapmışız. Yoksul ilçemizin ilk adımlarında bütün iyi insanlar destek verdi. Yıllar önce okulda Mehmet KETREZ hocamın sözlerini hatırladım –oğlum iyi insanlar daima bir fazladır, kötülerin reklamı çok yapılır ama sen aldırma, yoluna devam et, bunu zamanla anlarsın- demişti.

Etkinliğimize katılarak bizlere elini uzatan dostlarımla bir defa daha gurur duydum. Hayat dostlarla güzel, o tatlı yorgunluğun ardından işimize daha bi sarılacağız. Yazdıklarıyla, sözleriyle, katılımlarıyla, yanımızda olan, safımızda duran herkese selam olsun.

GÜLÜMSE BİRAZ

Marketten çıktım, arabamın anahtarını aradım, cebimde değildi. İçeri girdim, domates, patates bölümünü ve bütün rafları dikkatle aradım ama bir şey bulamadım.

Aniden fark ettim ki anahtarı arabanın içinde bırakmış olabilirim ve araba çalınmış olabilir. Hızlı bir şekilde koştum, arabam yoktu.

Polisi arayıp konumumu, arabanın tarifini, plakası,v.s. verdim ve anahtarı içinde bıraktığımı itiraf ettim. Sonra en zor kararı verdim . Karıma telefon ettim. –Karıcığım (sesim titredi) anahtarı arabada unutmuşum ve araba çalındı.-

Uzun bir sessizlik oldu sonra başladı bağırmaya; -Kuaföre gitmeden önce seni markete ben bıraktım ihtiyar.-

-Utanmadım değil ama, -mutluyum- dedim. Ne güzel yani, beni almaya da geliyor musun ?

Yine bağırdı, -yapamıyorum canım karakoldayım. Arabayı çalmadığıma onları inandırmaya çalışıyorum.-

Aynısı olmasa da buna benzer hallerimi çok çeken sevgili eşime Allah sabırlar versin.