TÜRKİYE YOLLARINDA (4)

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İsmail DEMİRAY

Hatay’ı geride bırakıp yola çıkarken karışık duygular içindeyiz. Ülkemizin acı kaderi olmaya devam mı edecek her yaşanan deprem?

Hatay’dan çıktıktan sonra Suriye sınırını takip ederek ilerlemeye çalışıyoruz. Suriye sınır boylarında sessiz bir yaşam hakim. Suriye’de belirsizlik buralarda da hissediliyor gibi halk arasında.

Hassa, Kilis, Elbeyli ve Karkamış’ın yanından Nizip’e uzanıyoruz. Zeugma Antik Kenti’ni ziyaret hayallerimizin arasında vardı ulaşıyor ve ziyaret ediyoruz. Kaldığımız oteller bölgesi turizm sezonunun hazırlıkları içinde, rezervasyon yaptırdığımız A oteli bizi B oteline gönderirken, sabah kahvaltımızı C otelinde yapmamız turizm işletmelerinin ciddiyetini göstermeye yetti de arttı bile.

MARDİN BÖYLE Mİ GEZİLİR?

Öğlen saatlerinde Mardin’e varıyoruz. Kullanmayı pek beceremediğim novigasyon aletim aradığımız konaklama yerini karıştırınca kendimizi Mardin’in araçla ulaşılabilecek en üst noktasında buluyoruz. Manzara muhteşem. Tek şeritli yollarda eski Mardin’in içini boydan boya park yeri sorunu nedeniyle duraklayamadan aracımızla dolaşıyoruz. Tarihi dokusunu yaşatan güzel bir kent. 1 Mayıs tatili nedeniyle her yer dolu, yemeğimizi yedikten sonra yola devam etmeye karar veriyoruz.

Akşam saatlerinde vardığımız Midyat’ın tarihi çarşılarını keyifle geziyor, yerel kebaplarının tadına bakıyoruz. Burada da yer bulamıyoruz kendimize konaklamak için. Birden havai fişekler patlamaya başlıyor, o da ne? Bölgenin takımı Ametspor Süper Lig’e çıkmış, şampiyonluk kutlamaları başlıyor, aralardan sıyrılarak son ümidimiz olan İdil’e doğru yola çıkıyoruz.

Küçük bir ilçe İdil. İyice dinlendikten sonra sabah yerel Çağdaş Fırın’la kesişiyor yolumuz. Yerel unlu çeşitli birbirlerinden lezzetli ürünlerinden alıyoruz. Kardeşler birlikte çalışıyorlar. Duvarlarında Gaffar Okan ve Ahmet Kaya’nın posterleri asılı. Fotoluyoruz izin alarak. İdil’in içinde turladıktan sonra Meryem Ana Kilisesi’nin saat 10 çanının sesini dinledikten sonra Cizre’ye doğru yola çıkıyoruz.

DİCLE’NİN HAYAT VERDİĞİ KENT; CİZRE

Cizre ortasından geçen Dicle Nehri’nin hayat verdiği tarihi çok eskilere dayanan bir kent. İnsanları sıcak kanlı, misafir sever. Cizre öğretmen evine yerleştikten sonra günümüzü Cizre’de gezmeye ayırıyoruz. Tarihi kalıntıları yapıların yanında Dicle Nehri kenarında yaratılmış yeşil doku ve sosyal hayat etkiliyor bizi. Günümüzün büyük bir bölümünü burada geçiriyoruz.

Akşam saatlerinde eşimin akrabaları olan Canberk/Reyhan Karakoç çiftinin misafirleri oluyoruz. Konuk ediyorlar bizi Cizre’de, birlikte keyifle zaman geçiriyoruz. İkisi de kamu çalışanı ve sevmişler de buraları, keyifle sürüyor yaşamları Cizre’de.

Sabah erken çıkıyoruz yola. Gün içinde Doğu Anadolu’da görseli güzel bir yolculuk bizi bekliyor. Şırnak, Siirt, Bitlis, Muş üzerinden keyifli bir yolculuk yapıyoruz duble yollardan, düşük kilometre süratlerle çevreyi gözlemleyerek. Bölge’ye görsel olarak damgasını vuran TOKİ olmuş. Her yerin görünümünü değiştirmiş. Devasa binalar barınmaya çözüm olmuş olabilir ama sanki ruhsuzlaştırmış girdiği yer yeri TOKİ.

KARLIOVA’DA DOĞU MASALLARI

Varto ilçesi üzerinden iniyoruz hedefimiz olan Karlıova’ya. Küçük şirin bir ilçe. Öğretmen evindeki odamıza yerleştikten sonra içinde şöyle bir turluyorum. Sanki 50 yıl öncesi yaşadığım Kıyık semti gibi. Sağlı sollu tek katlı iş yerleri, her köşede bir kahve, içerde içilen yoğun sigara dumanları ve yabancı olduğumuzu hissettiren bakışlar. Her şeye karşın keyifle geziyoruz Karlıova ilçesini. İçtiğimiz çaylar gerçekten kaliteli. Doğu’da çay içmenin aynı bir keyfi var, her ne kadar sigara içemesek de.

Akşam karanlığıyla birlikte 30 derecelerden geldiğimiz Güney’den sonra buralarda 5 dereceye kadar inen hava nedeniyle çantalarımızın en altındaki polarlarımızı çıkartıyoruz. Öğretmen evinin kaloriferleri yanıyor, üşümüyoruz ve güzel bir uyku ile dinlenirken bir gün sonra yaşayabileceğimiz yol maceralarını düşünüyoruz.