
Ben, garip yolcuyum bu âlemde;
Ama, GARİBİ,
Fakirlik, muhtaçlık zanneder, bu alem.
Benim dünyamda ise,
GARİPLİK, BİLGELİKTİR.
Bunu, bu âlem anlamaz;
Az kişi, “GARİBİM” der, bu âlemde.
“GARİBİN” manasını bilerek, GURURLA…
Bilmeyen de küçümser.
Ve ya “GARİP” der, kibirle.
“GARİP” ve “KİBİR”…
Ne mutlu ki, ben bir GARİBİM, bu âlemde;
İnşallah, ASIL ÂLEMİ anlatabilirim,
Bu yalan âlem de, KİBİRLİLERE,
AMA ZOR…
Kuran’ı Kerim. Sure 2/Ayet 212:
Dünya hayatı kâfirlere süslü göründü de, iman edenlerle eğleniyorlar. Halbuki inkârdan sakınan müminler, kıyamet gününde onların üstündedir. Allah dilediğine hesapsız rızk verir.