‘Çiftçi üretiyor, zarar ediyor!’

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

21.Dönem Edirne Milletvekili Şadan Şimşek, çiftçinin borcu büyürken gelirinin küçüldüğünü, girdi maliyetleri artarken ürününün fiyatının düştüğüne dikkat çekerek, “47,50 TL’ye mal olan çeltik 24,50 TL’ye satılıyor. Bu üretici nasıl ayakta kalacak?” diye sordu.

Şimşek, “Çiftçi üretiyor, zarar ediyor!” başlığı altında yaptığı yazılı açıklamada, çiftçinin alın terinin tarlada kaldığını, emeğinin karşılığının tüccarın kapısında eridiğini söyledi. “Çiftçimiz toprağa tohum attı, aylarca emek verdi, üretmek için borçlandı. Hasat zamanı geldi; ancak şimdi ürününü satamıyor! Çeltiği depolarda bekliyor, tüccarın ve fabrikaların kapısını çalıyor ama alıcı bulamıyor. Ürün elde kaldıkça borç büyüyor, faiz ve ödeme yükü ağırlaşıyor. Çiftçi bir sonraki üretim dönemine nasıl hazırlanacağını kara kara düşünüyor” dişen Şimşek, açıklamasına şöyle devam etti:

“Hasat başlamadan önce uyardık. Yetkilileri göreve çağırdık. Çeltiğin kilogram maliyetinin 47,50 TL olduğunu, üreticinin emeğinin karşılığını alabilmesi ve gelecek yıl yeniden üretim yapabilmesi için fiyatın en az 55 TL olması gerektiğini söyledik.

Aradan zaman geçti. Bugün yaşananlar, üreticinin ne kadar zor durumda bırakıldığını gözler önüne seriyor. Çeltik fiyatları çeşitlerine göre ciddi şekilde geriledi:

Osmancık: 24,50 TL. Cammeo: 30,00 TL. Baldo: 33,50 TL

47,50 TL’ye mal edilen bir ürünün 24,50 TL’ye satılmaya çalışılması, üreticinin emeğinin ve alın terinin karşılığını alamadığının açık göstergesidir.

Üstelik mesele yalnızca fiyatların düşmesi de değil. Ürününü satmak isteyen çiftçi alıcı bulamıyor!

Bir yanda hasat, kurutma ve depolama masrafları; diğer yanda her gün artan mazot, gübre, ilaç, elektrik ve işçilik giderleri… Çiftçi bir taraftan ürününü kurutmaya çalışıyor, diğer taraftan tüccarın ve fabrikanın kapısını çalarak ürününü satmanın yolunu arıyor.

Borç günü geldiğinde bekleme imkânı yok. Çiftçi, zarar edeceğini bile bile ürününü satmak zorunda kalıyor. Çünkü banka borcu, kredi taksiti, gübre, mazot ve diğer üretim giderleri kapıda bekliyor. Peki, çiftçi zararına üretmeye daha ne kadar devam edebilir?

TMO, üreticinin kara gün dostu olmalıdır. Ancak sınırlı alımlar ve üreticinin ürününü değerlendirmekte yaşadığı güçlükler, çiftçinin beklediği desteği alamamasına neden oluyor. TMO’nun alım kapasitesi artırılmalı, üreticinin elindeki ürün sahipsiz bırakılmamalıdır.

BU SADECE ÇELTİK ÜRETİCİSİNİN DEĞİL, TÜRKİYE’NİN SORUNUDUR!

2026 yılı çiftçimiz açısından son derece zor geçmektedir. Buğday üreticisi de ayçiçeği üreticisi de çeltik üreticisi de emeğinin karşılığını alamamıştır. Diğer tarımsal ürünlerde de benzer sorunlar yaşanmaktadır.

Haziran 2026 itibarıyla çiftçilerimizin bankalara olan kredi borcu 1 trilyon 459 milyar 434 milyon liraya ulaşmıştır.

Bu rakamın arkasında borcunu ödeyemeyen, tarlasını ekmek için yeniden kredi arayan, ürününü zararına satmak zorunda kalan çiftçilerimiz var.

Çiftçinin borcu büyürken geliri küçülüyor. Girdi maliyetleri artarken ürününün fiyatı düşüyor. Üretici her geçen gün biraz daha borçlanıyor, biraz daha üretimden uzaklaşıyor. Bu tablo karşısında seyirci kalınamaz!

ÇÖZÜM BELLİ, BEKLENTİMİZ NET!

Yetkililere çağrımızdır: Çiftçinin kredi anapara ödemeleri tamamen ertelenmelidir. Üreticiye borcunu ödeyebilmesi ve yeniden üretime hazırlanabilmesi için zaman tanınmalıdır.

En az bir yıllık faizsiz genel borç yapılandırması hayata geçirilmelidir. Bankalara ve Tarım Kredi Kooperatiflerine olan tarımsal borçlar, çiftçinin ödeme gücüne göre yeniden düzenlenmelidir.

TMO etkin ve güçlü alım yapmalıdır. Çeltik üreticisinin elindeki ürün değerinde alınmalı, piyasa üreticiyi maliyetinin altında satışa zorlamamalıdır.

Ürün fiyatları gerçek üretim maliyetleri dikkate alınarak belirlenmelidir. Çiftçi yalnızca bugünü değil, gelecek yılın üretim masraflarını da karşılayabilmelidir.

Mazot, gübre, tohum, ilaç ve elektrik destekleri artırılmalı; zamanında ödenmelidir.

Bizim derdimiz yalnızca bugünkü çeltik fiyatı değildir. Bizim derdimiz tarlasını ekmekten vazgeçmek zorunda kalan çiftçidir. Köyünde kalamayan gençlerdir. Üretimden kopan ailelerdir. Yarın soframıza gelecek ekmeğin, pirincin ve ayçiçeği yağının güvencesidir.

Şunu herkes iyi bilmelidir: Çiftçinin kazanamadığı bir ülkede üretim büyümez. Üretimin olmadığı yerde gıda güvencesi olmaz. Çiftçi sadaka değil, emeğinin karşılığını istiyor. Borçlarının altında ezilmek değil, üreterek yaşamak istiyor.

Yetkilileri bir kez daha göreve çağırıyoruz: Çiftçinin sesini duyun! Borç yükünü hafifletin, ürününe sahip çıkın, üretimi koruyun.

Çünkü bugün çiftçiyi korumak, yarın soframızdaki ekmeği ve pirinci korumaktır. Çiftçiyi yaşatın ki üretim yaşasın! Üretim yaşasın ki Türkiye kazansın!”