Ekonomiyle ilgili bazı genel bilgiler oluşturmak ve bunu paylaşmak istiyoruz. Son yazımızda yazılı kaynaklardan aktarmalar yaptık ve gördük ki bunlar bizim amacımıza uygun değil. Kapitalist ekonomiyi analizde en çok emek harcamış Marks’dan bile çok yararlanamıyoruz. Marks, kapitalist ekonomiyi çözümlemiş yani içinde yaşadığımız bugünkü ekonomik olayların kökenini belirlemiş. Biz ise nedenleri değil karşılaştığımız sonuçları anlamaya ve bu sonuçların olumsuz etkilerinden kendimizi nasıl koruyacağımızı bulmaya çalışıyoruz. Öyleyse ne yapalım?

            İki yol düşünebildik: (1) İlkelerden yani Marks’tan başlayalım ama içinde yaşadığımız bugünün ekonomisine hızla gelelim. (İlkeleri atlayıp) doğrudan bugün en çok konuşulan, en çok tartışılan, ekonomik kavramları tek tek ele alalım. Her bir kavramla ilgili gerçekleri bulmaya çalışalım. Biz ikinci yolu seçtik.

            İlk kavramımız, Enflasyon olsun.

            Enflasyon, belirli bir zaman aralığında satın almamız gereken eşyaların fiyat artışları için genel bir ölçü. Tabii herkes için farklı. İşçinin, emekçinin, emeklinin, esnafın, tüccarın, fabrikatörün, bankerin enflasyondan etkilenişi hep farklı. Sabit geliriyle yaşamını sürdüren bir aileyi, örneğin bir işçi veya emekli ailesini seçersek, bu aile yayınlanan şu veya bu enflasyonu esas almamalı; kendi enflasyonunu kendi hesaplamalı. Diyelim ki bir işçi bir yıllık enflasyonunu yani bir yıl için geçiminin ne kadar zorlaştığını (bu on yıllarda geçimimizde kolaylaşma yaşamadığımız için böyle dedik.) bilmek istiyor. Bu enflasyon hesabı çok karmaşıklaştırılabilir. Ama buna gerek yok, çünkü bulacağımız sonuç her durumda temsili bir bilgi olacak. Bu nedenle örnek aldığımız işçi önündeki yılda nelerden ne kadar alacağını, ne masraflar yapacağını belirler ve bunların fiyatlarını not ederse ve yıl boyunca aldıklarıyla ve yaptığı masraflarla bu notlarını düzeltirse yılsonunda yapacağı enflasyon hesabı şu: Aldıklarının ve (başta elektrik, su, kira gibi) masraflarının miktarlarıyla önce yılsonu fiyatlarıyla çarparak bulduğu tutarları toplarsa ‘yılsonu toplamı’nı; aynı işlemleri yılbaşı fiyatlarıyla yaparsa ‘yılbaşı toplamı’nı; ikisinin farkını yılbaşı toplamına bölerek de enflasyon oranını; bunun 100 katını alarak da enflasyon oranını yüzde alarak bulur.

            Bu hesaplama da zor iş diyorsanız dertlenmeyin. Çünkü enflasyon yalnızca, bizim yaşamımızın ne denli zorlaştığının bir göstergesi. Aslında gelirimiz de aynı oranda artarsa enflasyon sorun değil. Sorun, enflasyon yüksek, ücret veya gelir artışı düşük olunca. Bu da hep böyle mi oluyor? Yani enflasyon hesaplamamıza veya bildirilen enflasyonların hangisi doğru diye düşünmemize gerek yok. Geçinmemiz zorlaşıyorsa bilin ki yönetimimiz desteğinde birileri mutlu.

            Enflasyonla ilgili asıl soru, “Serbest piyasa ekonomisi diye adlandırılan ama aslında olmayan bir şeyin sonucu mu enflasyon oluşuyor?” Yanıtımız, “Bu da bir yalan.” Dolar enflasyonuyla ABD, tüm dünya vatandaşlarından vergi alıyor. Örneğin, bizim enflasyonumuzdan kaçınmak için 100 dolar alırsanız, her yıl ABD dolar enflasyonuyla 2-3 dolarını sizden alıyor. Bizim enflasyonumu ise bizim yönetimimiz vergisi ama bu daha karmaşık, bankalar da, hatta esnaf veya tüccar da bundan pay almaya çalışıyor. İşte serbest piyasa ekonomisi denilen şey bu pay alma savaşı.

            Çok mu karıştırdık? Öyleyse özetleyelim: Üretenler üretiyor, destekleyenler destekliyor. Savaş paylaşımda. Yönetimimiz üretenin hizmetinde değilse üretenlerin geçimi geçtikçe zorlaşıyor. Enflasyon da, üretenlerin geçimini zorlaştıran ama bazılarını zenginleştiren bir araç…

                                                                                                                                Sağlıcakla,                                       

Omuz üstünü iptal eedip, omuz altını aşamayanlar, pis egolarını “Sevgi” sanırlar.
Derler ki:
“Madem beni beğendin, sevdiğini söylüyorsun, o zaman benim istediklerimi yerine getirip, beni mutlu etmelisin!..”
“Benim isteklerimi yerina getirirsen, seviyorsun demektir.”
“İnsan hiç “Hayır” diyerek sevdiğinin kalbini kırar mı?..”
DERLER!..
Madem sevgi, sevdiğinin her istediğni yerine getirip, değiştirmesine dönüşmek, o zaman, neden ben değişecek mişim, sen banim istediğime göre GELİŞ, sen beni seviyorsan?.” desen kıyamet kopar!..
BİRİNİ, KENDİSİ OLDUĞU İÇİN SEVMEK, NE ZOR İŞ OLMUŞ DÜNYADA!..
SAĞLAM KARAKTERİ İÇİN, KENDİNE HER KONUDA MUKKAYET OLDUĞU İÇİN, SADE, SAKİN, TEMİZ, ZARİF, MERHAMETLİ, ÇALIŞKAN, ÖZÜ SÖZÜ DOĞRU, MÜTEVAZİ, SAMİAMİ, HOŞGÖRÜLÜ, POZİTİF BİR YÜREK VE AKLA SAHİP OLDUĞU İÇİN SEVMEK NE GÜÇ OLMUŞ!..
(Sevmek için, çok zor şeyler mi sıraladım yoksa?..)
Ama bunlar olmazsa, olmaz ki!..
ÇIKARCI, HESAPÇI, ZALİM SEVGİ OLUR MU HİÇ?..
SEVGİ KOŞULSUZDUR, SENİ SEN OLDUĞUN İÇİN, ŞÜKREDEREK SEVER, GERÇEK SEVGİLİ!..
“GERÇEK SEVGİ, DOĞRUYU, EĞRİYİ, KARAKTERİ, RUHU SEÇEBİLENDE BULUNUR!..”
“YALAN SEVGİ, ÇIKARCI, TALANCI, TÜKETİCİ, RUHSUZDUR, diyebilir miyiz?..”
ÇIKARCI, KOŞULLU, HESAPÇI, KAŞI GÜZEL, GÖZÜ GÜZEL SEVGİLERE, AMAN DİKKAT!..
Sonra, “Sana ben güzelliğimi verdim, bedeli de isteklerimin, egolarımın esiri olman tabi ki” derler.
Aldıklarını hiç hesaba katmazlar!..
İşlerine gelmedi mi:
“Yazık sana güzelliğimi boşuna vermişim” derler.
Hep verdiklerini kakarlar başa, aldıkları güzelliklerden de hiç bahsetmezler.
Anlayacağımız, ZALİM YÜREKLİ ÇIKARCI, KENDİSİNİ ÇOK SEVEN, KENDİSİNE HAYRAN OLAN, CANININ İSTEDİĞİ GİBİ SÖMÜRECEĞİ, BİR KÖLE İSTER!..
Bunun adı da, “Biz büyük bir SEVGİ ile bağlıyız birbirimize!..” olur.

Öyle çoklar ki, bu çıkarcı dünyada, aman dikkat!..

Kuran’ı Kerim. Sure 45/ayet 23:
Aşırı arzu ve heveslerini Tanrı edinen ve Allah’ın bir bilgiye göre saptırdığı, kulağını ve kalbini mühürlediği, gözünün üstüne de perde çektiği kimseyi gördün mü? Şimdi onu Allah’tan başka kim doğru yola eriştirebilir. Halâ olanlardan ders almayacak mısınız?