
Anam öldü.
Beklenen bir sondu. Yaşlı ve organ yetmezliği anamı ve evlatlarını hastaneye bağlı bir hale getirmişti.
Ölmeyi bekler, ister haller vardı anamızın son günlerde.
Her ölüm iz, izler bırakırmış. Hele ölen ana olunca.
Hayat işte yeter ki sıralı olsun diyelim.
Gelen, arayan, yazan bütün dostlar acımıza ortak olanlara da selam olsun.
Edirne Devlet Hastanesi’nin Dahiliye Yan Dal Bölümü’nde başta doktorumuz Yasin Eryılmaz, hemşirelerimiz, temizlik görevlilerimiz, bölümün bütün çalışanları, diyaliz bölümünün güler yüzlü doktorları ve hemşirelerine;
Hepsine müteşekkiriz.
Zorlu sürecimizde bizlere her anımızda yardımcı oldular, destek verdiler, acımızı, sıkıntılarımızı atlatmak için emek verdiler.
Memleketimizin sağlık emekçileri iyi ki varsınız.
5.5 yaşındaki torunum soracak şimdi;
“Dede büyük annem neden öldü, insanlar niçin ölür?”
Anlatmaya çalışacağım. İnsanoğlu, doğar, yaşar ve ölür.
Unutulmayan bu arada yaşadığı dönemde yaptıkları, topluma yararlı olup olmadığı.
Döngü işte yaşamı belirleyen.
Döngü…