EMEKLİ MEMUR

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Yıkanmış çamaşırlara bakarak derin düşüncelere dalmıştı yine. Önüne 50 yıllık memur emeklisi karısının getirdiği kahvesine şöyle bir göz attı sıkıntıyla.

Bütün yaz boyunca üst katlarını kullanmadıkları yazlıkta giriş katında yaşıyorlardı.

Çalışma yaşamının büyük bir bölümünde çalıştığı kamu kurumunda yöneticilik görevlerinde bulunmuş, emirler vermiş, doğru yanlış demeden verdiği kararların yerine getirilmesini izlemişti.

Yaşın dolmasını beklemeden aynı yıl emekli oldular karısıyla birlikte. Torun bakma görevi vermişti çocukları. O büyük şehirde yıllar boyunca farklı evlerde yaşayan torunlarının büyümesini izlediler. Torunlar büyüdü, onlara yol verildi, bitmişti görevleri artık. Çocukları onları gönderirken; “artık dinlenin” demişlerdi.

Kışın Edirne’de yazları da Saros’un bu ücra köşesinde yazlıkta geçirmeye başladılar. Daha geldiği gibi ilk genel kurulda yönetim sorumluluğunu almasa da ipleri eline alma zamanı gelmişti artık. Neydi bu yazlığın, bahçenin hali böyle. Esti gürledi, bağırdı, çağırdı daha ilk genel kurulda, “Böyle yöneticilik mi olur?” diye.

Her yönetime geleni bir yılda canından bezdirdi. Artık sitede kimse yöneticilik te yapmak istemiyordu. Sırayla olsun dedi, iki yıl sonra çekilmez tavırları yüzünden sıra da tutmadı, zorla birini yalvar yakararak yönetici yapıyorlardı genel kurullarda.

Az mı emek vermişti bu yazlığın kooperatifi sürecinde. Gerçi bazı hatalar da yapmışlardı yöneticilik dönemlerinde. Bilmeden ama. O hatalar yüzünden sitenin bütün üyeleri büyük maddi kayıplar yaşamışlardı. Olsun, yedi sene sonunda yarım yamalak da olsa bitmişti ya sitenin inşaatı onun sayesinde önemli olan da buydu.

İki yıldır nedense çocukları ve torunları da gelmez olmuştu Edirne’ye de, yazlığa da. Karısının dediğine göre kimse onun kahrını çekemiyordu artık. Ne demekti efendim? Evet biraz asabiydi ama yönetici yöneticiliğini, evlat evlatlığını da bilmeliydi.

Bir defasında evde temizlik konusunda kendisinden yardım isteyen karısına da haddini bildirmeye kalkmıştı; “Bu evin reisi benim, senin işin temizlik ve yemek” diye söylenmeye kalktığında karısı açmış ağzını, yummuş tu gözünü;

“Yeter be adam, 50 yıldır çalıştım, çocukları büyüttüm yetmedi, seninle birlikte torunlara da baktık, çocuklarımız, torunlarımız bile senin bu nalet huyların yüzünden kapımızı açmıyorlar, hizmetçiliğini yapıyorum bari temizlikte yardımcı ol”

Ancak evin bütün temizlik işini üstüne alınca sakinleşmişti karısı, yoksa bilirdi inadını karısının önüne bir tas çorba bile koymayacağını da.

Bunları düşünürken yöneticinin site genel kurulu için daha tarih vermediğini anımsayınca sinirlendi yine. “Yakında olur toplantı, bir yıldır bekliyorum, bak ben ne yapacağım o iş bilmez yöneticiyi, kimseye söz bile söyletmeyeceğim, hep ben konuşacağım genel kurulda” diye söylenirken kahve boşunu almaya gelen karısının sert bakışlarını görünce başını sinekliğin ardından sitenin geniş bahçesine çevirdiğinde durmadan öten cırcır böceğine kızdı bu sefer de..