Geçen hafta da Kahramanmaraş’ta 14 yaşında bir öğrenci eğitim gördüğü okulda dokuz öğrenciyi ve olaya müdahale etmek isteyen bir Bayan Öğretmeni de ateşli silahla vurup öldürüyor. Konu bununla kalmıyor; Şanlıurfa’da da yine yaralama olayları oluyor. Yalnız bu mu? Bugünlerde Türkiye’nin bir çok yerinde öldürme, yaralama olayları oluyor. Terörden başka huzurumuzu kaçıran olaylar olmazken, terörü bitirdik derken öldürmeler, yaralamalar, gasplar huzurumuzu kaçırıyor.
14 yaşında ortaokul öğrencisi bir delikanlının on kişiyi öldürmesi hangi nedenden olabilir? 14 yaşındaki bir çocuk kimden ne ister? Bu olayın tek sebebi o fiili işleyen çocuğun yalnız kalmasıdır. Evet annesi, babası var bu yalnızlık psikolojik olup, kendini yalnız hissetmesidir. Doğru dürüst kendi kafasına göre bir arkadaş edinememesi, aile içinde saklıda olsa silah bulunması, babası Polis kökenli olup oğlunu atış poligonuna götürüp oğluna atış egzersizi yaptırması, böyle bir olaya zemin hazırlamaz mı?
Çocuklarımızla ilgilenmeliyiz, onları yalnız başına bırakmamalıyız, kendi başlarına veya başkalarının telkini ile saldırgan hale gelirler. Ya okullar!
Bizim okullarımızda öğretmen sadece ders verir, bir de sınav yapar, öğrencilerle fazla ilgilenmezler. Zaten okullarımız hayat için insan yetiştirmez. Bir çok işe yaramayan bilgiyi kafasına sokar. Çocuğu yetiştirmede ailesi yeterli olamıyorsa bu noksanlığı okul tamamlamalıdır, bilhassa ortaokul, lise çağlarında. Çünkü bu çağlarda öğrenci delikanlılık çağındadır, çabuk etki altında kalır, iyiyi, kötüyü zor ayırt eder. Ona bunu öğretecek okuldur, öğretmendir. Öğretimde en önemli olay öğretenle öğrenen arasında diyalog oluşturulmasıdır. Bu yoksa çocuk delikanlılık çağında başı boş kalır.
Bir delikanlının yetişmesi için yalnız aile, okul yeterli olmaz; muhit ve ortamda gerekir. Çünkü üzüm üzüme baka baka kararır. Ortam çok önemlidir. Zengin muhitlerinde fazla sorun olmaz ama fakir muhitler, geçim sıkıntısı çeker, aileler çocukları ile ilgilenemez. O noksanı tamamlayacak olan okuldur.
Bu gibi olaylar yalnız Türkiye’de olmuyor, başka ülkelerde de oluyor. Çocuklarımız internet kafelerde ekran başında saatlerce vurdulu kırdılı macera filmleri seyredip, oyun pynayıp vakit geçiriyorlar. Bazı kahvehanelerde iskambil oyunları oynuyorlar, orda burda sigara içip kendilerini zehirliyorlar. Bunlar niye görülmüyor?
Bizim zamanımızda öğrenci üniformalı, başında şapkası olurdu. Şimdi bunlar kaldırıldı, kim öğrenci, kim değil belli olmuyor. Okul içinde öğretmenler öğrencilerini yalnız bırakmamalı, onlarla ilgilenmeli, sorunlarına yardımcı olmalı. İlgisizlik devam ederse bu gibi olaylar olacaktır.
NİYE BU VAHŞET . . .

Bize bilgilerin ezberletildiği nesiller değil, ÖZGÜRCE DÜŞÜNEBİLEN, BEYNİNİ KULLANIP, DÜŞÜNCE GÜCÜYLE, kendisine sunulanı SORGULAYAN; konular karşısında kendi kendine, veya başka fikirlere, uzmanlarına SORU SORAN…Aldığı verileri, yine AKIL+ MANTIK emeği ile analiz edip, DAHA İYİSİNİN ŞUURUNA KAVUŞAN nesiller gerek!..
Buna uuufff… amma da zor mu denir?..
Çok kolay, daha kısa bir cümleyle ifade edersek:
“SAKIN, SORGULAMDIKLARININ KURBANLARI OLAN NESİLLER YETİŞTİRMEYİN!..” diyelim.
Konu ve olayları özgür bir zihin ve gönülle sorgulamayan nesiller, toplumun ve insanlığın yanlış bağımlılıklarından kurtulabilir mi?.. Kurtulamadıkları ortada!..
Beyin gücümüzü kullanıp, toplumun, insanlığın bize dayattıklarını SORGULAMAK, ÖZGÜR GELİŞMENİN TEK YOLU!.. ÖZGÜR ZİHİN VE DUYGU OLMADAN, NE İNANCIN GERÇEK İNANÇ OLMADIĞI, NE DE, BİLİMİN HAYRA KULLANILMADIĞI ORTADA, değil mi?
(Çoğunlukla)
Bakıyorsunuz, dünya insanlığının haline, İnsanlık, sorgulamadıklarının esareti altında inim inim inlemekte maalesef!..
Kuran’ı Kerim sorgulanamayacak tek verilerle doludur. Ancak, dosdoğru yorumlamayı akıl etmek gerek!..
Çünkü o kitap, insan sınırlarımızı aşan bilgilerin verildiği kutsalımızdır.
Allah’ın verdiğini okur, yorumlar, anlamaya çalışırız, sorgulamak haddimiz değildir!..
Dünya insanlarının çoğunluğunun NASIL İNANIP YAŞADIKLARINI anlamak için, Kuran’ı Kerim verilerine bakıp, İNSANLARIN DOĞRU MU YANLIŞ MI İNANDIKLARINI SORGULAYABİLİRİZ.