DOLAR 50,4080-0,00%
EURO 55,5041-0,03%
ALTIN 6.241,590,07
BIST %
BITCOIN 3244409-1,24%
Edirne
16°

KAPALI

02:00

İMSAK'A KALAN SÜRE

MERİÇ’TEN SAROS’A BİR SU HİKÂYESİ

MERİÇ’TEN SAROS’A BİR SU HİKÂYESİ
0

BEĞENDİM

ABONE OL
Geçerli görselin alternatif metni yok. Dosya adı: ayan-beyan-2.jpg

Edirne Yerel Tarih Grubu’nun geçtiğimiz Cumartesi günü Atatürk Kültür Merkezi’nde düzenlediği söyleşide, su ve enerji yöneticisi, emekli DSİ Bölge Müdür Yardımcısı Hüseyin Erkin’in “Tarihsel Süreçte Meriç Nehri, Saros Lagün Gölleri ve Güncel Durumları” başlıklı sunumunu dinleme fırsatı bulduk.

Söz konusu söyleşiyi bugünkü Hudut’ta Erkin’den  “Meriç ve Saros için kritik uyarı: Doğal dengeyi kaybediyoruz…” – “Lagünler alarm veriyor!” başlığıyla da okurlarımızla paylaştık.

Anlattıkları, aslında bir nehrin hikâyesinden çok daha fazlasıydı.

Çünkü Meriç, geçmişte yalnızca tarlaları sulayan bir su kaynağı değilmiş. Nehir üzerinde taşımacılık yapılmış. Enez Limanı’ndan Edirne’ye, Edirne’den Filibe’ye kadar zahire ve kereste taşınmış. Nehir kıyısındaki su değirmenleri un üretmiş. Lagünlerden çıkarılan tuz, geniş bir coğrafyaya ulaştırılmış. Balıkçılık yapılmış. Saz ve kamışlardan hasırlar üretilmiş.

Kısacası su, hayatın kendisiymiş.

Bugün ise aynı suyun başına gelenleri konuşuyoruz.

Erkin’in verdiği bir rakam özellikle dikkat çekici:

Meriç-Arda-Tunca-Ergene-Kızılnehir sistemi yılda yaklaşık 8 milyar metreküp suyu Saros Körfezi’ne taşıyor.

Düşünün… Milyarlarca metreküp su.

Ama biz bu büyük su varlığının kıyısında, suyu nasıl daha verimli kullanacağımızı, nehirleri nasıl koruyacağımızı, lagünleri nasıl yaşatacağımızı tartışıyoruz.

Bir başka rakam daha var.

Edirne’de yaklaşık 600-650 bin dekar alanda çeltik üretimi yapılıyor ve yılda ortalama 1,5 milyar metreküp su kullanılıyor.

Çeltik bizim için önemli. Üretici için önemli. Edirne ekonomisi için önemli.Ama su da önemli.

İşte mesele tam burada başlıyor.

Suyu kullanmakla suyu tüketmek arasında ince bir çizgi bulunuyor.

**

Bugün Saros’un lagünlerine baktığımızda, geçmişin o zengin tablosundan çok farklı bir manzarayla karşı karşıya olduğumuzu görüyoruz.

Oysa lagünler sıradan göller değil. Deniz ile tatlı suyun buluştuğu hassas ekosistemler. Sazlıkları doğal bir arıtma tesisi gibi çalışıyor. Balıklara yaşam alanı sağlıyor. Göçmen kuşların uğrak yeri oluyor. Doğanın kendi dengesinin önemli parçalarından biri olarak görev yapıyor.

Dalyan… Taşaltı… Bücürmene… Vakıf… Erikli… Sultaniçe… Ve daha niceleri…

Bugün bu isimlerin her biri yalnızca birer coğrafi bölgeyi değil, geçmişte yaşanmış bir hayatı da anlatıyor. Tuzcuları, balıkçıları, saz kesenleri, hasır örenleri…

Ve bütün bunların çevresinde şekillenen bir yaşam kültürünü…

Peki bugün?

Çeltik tarımından kaynaklanan boşaltım suları, atıksular, yapılaşma, kıyıların değişmesi, denizle lagünler arasındaki doğal bağlantının zayıflaması…

Bütün bunlar bir araya geldiğinde ortaya hiç de iç açıcı olmayan bir tablo çıkıyor.

Erkin’in sunumunda özellikle dikkat çektiği noktalardan biri de bu.

Doğadan aldıklarımızın karşılığında doğaya ne bıraktığımız…

Asıl soru belki de bu.

Çünkü doğa bize sonsuz bir kaynakmış gibi davranıyor olabilir.

Ama doğanın kendisi sonsuz değil.

Geçmişte Meriç’ten yararlanmışız. Balığından, sazından yararlanmışız, toprağı sulamışız,  taşımacılık yapmışız, değirmenler döndürmüşüz.

Bütün bunları yaparken suyu hayatımızın merkezine koymuşuz.

Bugün ise suyu çoğu zaman yalnızca “kullanılacak bir kaynak” olarak görüyoruz.

Belki de aradaki en büyük fark bu.

Geçmişte suyla birlikte yaşamışız.

Bugün suyu yönetmeye çalışıyoruz.

**

Bir de Tunca var.

Yüzyıllardır Edirne’nin içinden geçen, şehrin yaşam kültürüne tanıklık eden Tunca…

Erkin’in önerisi önemli: Tunca’nın yeniden Edirne ile bütünleşmesi, nehrin ıslahının ve ihata seddelerinin yeniden ele alınması gerekiyor.

Belki de şehrin nehirlerine yeniden bakmanın zamanı geldi. Çünkü nehirler yalnızca taşkın riski değildir. Nehirler aynı zamanda şehirlerin hafızasıdır. Bir şehrin kimliğidir. Geçmişi ile geleceği arasındaki bağdır.

Şimdi biraz durup düşünelim…

Bizden önce yaşayanlar Meriç’ten, Tunca’dan, Saros’tan yararlandılar. Bize ne bıraktılar?

Nehirleri, lagünleri, tarlaları, köprüleri, tarihi… Ve bütün bunların oluşturduğu bir yaşam kültürünü…

Peki biz gelecek kuşaklara ne bırakacağız?

Daha çok beton mu? Daha çok yapılaşma mı? Daha çok kirlilik mi?

Yoksa hâlâ balığın yüzebildiği, kuşların konabildiği, sazlıkların yaşayabildiği, çocukların kıyısında oynayabildiği bir Meriç ve Saros mu?

Bazen bir nehrin kıyısında durup sadece suyun akışını izlemek gerekir.

Çünkü akan yalnızca su değildir.

Zaman da akar, geçmiş de…

Bugün de, ve gelecek de…

Meriç bugün hâlâ akıyor, Saros hâlâ orada,  Lagünler hâlâ direniyor.

Ama onların geleceği artık bizim elimizde.

Belki de asıl mesele, Meriç’in Saros’a ne kadar su taşıdığı değil; bizim gelecek kuşaklara ne kadar hayat taşıyacağımızdır.

Gerisi…

Su gibi akar gider.

**

Yazı bitti de şu soruyu sormazsam olmaz:

Ya arkadaş, DSİ’den bir Allah’ın kulu böyle bir toplantıya niçin gitmez?

Devamını Oku

25 KASIM

25 KASIM
0

BEĞENDİM

ABONE OL
Geçerli görselin alternatif metni yok. Dosya adı: ayan-beyan-1.jpg

Yine aylardan Kasım…

Sonbahar’ın son ayı.

Kasım, bölge ve Edirne için oldukça anlamlı bir ay.

Hüzün ve sevinç bir arada.

Önce 10 Kasım: Yarın, Ulusal Önder, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ü, ebediyete intikalinin 88. yıldönümünde bir kez daha özlemle anacağız.

Ardından 25 Kasım: Edirne’yi düşman işgalinden kurtaran aziz kahramanlarımızın hatırası önünde yine saygıyla eğileceğiz…

**

25 Kasım derken, Kasım ayı ile birlikte depreme dayanıksız olduğu gerekçesiyle 2024 yılında kullanıma kapatılan yaklaşık 75 yıllık 25 Kasım Stadı’nın yıkım çalışmalarına başlandı.

Depreme dayanıksız hale gelmiş bir yapının ayakta tutulması zaten düşünülemez.

Şehrin göbeğindeki devasa alanın, Edirne Valiliği ile Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı’nın ortak projesiyle Edirne’nin nefes alabileceği modern kent meydanı, etkinlik alanı ve yeşil alan olarak kazandırılması amaçlanıyor.

Edirne Valisi Yunus Sezer, geçen Cuma günü yıkım çalışmalarını yerinde izledi.

Üstelik son açıklamalara bakılırsa mesele yalnızca stadın bulunduğu alanla da sınırlı değil.

Selimiye’den başlayarak Eski Cami, Üç Şerefeli Cami, Makedon Kulesi ve Saraçlar Caddesi’nin birbirine bağlanması; buradan 25 Kasım Stadı’nın bulunduğu alana ve Tunca Nehri kıyısına kadar uzanan yeni bir yaşam alanı oluşturulması hedefleniyor.

Yeşil alanlar, yürüyüş yolları, dinlenme ve etkinlik alanları da projenin parçaları arasında.

İşte tam burada biraz durmak gerekiyor.

Çünkü önümüzde yalnızca eski bir stadın yıkılması yok.

Edirne’nin tam ortasında, kent için yeni bir kamusal alan oluşturma fırsatı var.

Hem de öyle sıradan bir alan değil…

**

Meydan dediğin nedir?

Bir kentin meydanı, ortasında birkaç ağaç ve etrafında taş döşeli geniş bir boşluk demek değildir.

Meydan, kentin ortak yaşam alanıdır.

İnsanların buluştuğu, oturduğu, konuştuğu, dinlendiği, çocukların oynadığı, sanatın ve kültürün sokağa taştığı yerdir.

Kimi zaman bir konserin, bir serginin, bir bayram kutlamasının; kimi zaman da hiçbir özel etkinlik olmadan insanların oturup soluklanmasının adresidir.

Dünyanın ünlü meydanlarına baktığımızda bunu görüyoruz.

Ortak özellikleri, insanların onları kullanması.

Yani meydan, yapıldığı zaman değil; yaşadığı zaman meydan oluyor.

Edirne’nin de ihtiyacı tam olarak bu.

**

25 Kasım Stadı’nın yerine yapılacak yeni alan için benim en büyük beklentim şu:

Yeşil alan gerçekten yeşil alan olsun, “beton meydan” olmasın!

Birkaç ağaç dikilip araları taşla kapatılmış, yazın güneşten kaçacak gölge bulunmayan bir “yeşil alan” anlayışına artık ihtiyacımız yok.

Edirne’nin yaz sıcağını da kışını da düşünerek tasarlanmış; büyük ağaçları, gölgelikleri, oturma alanları, yürüyüş yolları, çocukların oynayabileceği bölümleri ve engelli yurttaşların rahatlıkla kullanabileceği düzenlemeleri olan, her yaştan insanın kendisine yer bulabileceği bir meydan olmalı.

Ve mümkün olduğunca Edirne’nin kendi bitki örtüsü, kendi iklimi ve kendi kimliği dikkate alınmalı.

Kısacası, Edirne’nin yeni meydanı fotoğrafta güzel görünen değil, Edirnelinin gerçekten kullandığı bir meydan olmalı.

**

Bir başka konu daha var.

25 Kasım Stadı yaklaşık 75 yıl boyunca bu kentin spor hayatının önemli bir parçası oldu.

Futbol maçları oynandı, Edirnespor’un sevinçleri ve üzüntüleri yaşandı. Bayram törenleri yapıldı, çocuklar, gençler, sporcular bu sahada anılar biriktirdi.

Ama stadı yıkarken hafızasını da yıkmayalım.

Stadın hatırası da yaşatılmalı.

Yeni meydanın uygun bir noktasında 25 Kasım Stadı’nın tarihini anlatan küçük bir açık hava sergisi yapılabilir.

Eski fotoğraflar, Edirnespor’un unutulmaz maçları, şehrin sporcuları, bayram törenlerinden görüntüler, belki eski stadın bir tribün koltuğu, bir tabela parçası, bir fotoğraf panosu…

Ya da bir köşesinde ana giriş kapısındaki yılların 25 Kasım Stadı tabelası muhafaza edilebilir.

Böylece yeni kuşaklar, “Burada ne vardı?” diye sorduğunda cevap bulabilir.

**

Projenin “etkinlik alanı” olarak düşünülmesi de önemli.

Ama bunun da baştan planlanması gerektiğini düşünüyorum.

Edirne’nin yaz akşamlarında açık hava konserleri, tiyatro gösterileri, halk oyunları, kitap günleri, çocuk etkinlikleri, yerel sanatçıların konserleri, fotoğraf ve resim sergileri, gastronomi etkinlikleri, Edirne’nin geleneksel kültürünün tanıtıldığı organizasyonlar…

Kısacası meydan, yılın belli günlerinde kullanılan bir alan değil; takvimi olan, yaşayan bir meydan olmalı.

Meydanın çevresindeki ulaşım da buna göre ele alınmalı.

Çevresindeki sokaklar bir bütünün parçası olarak görülerek Saraçlar ve Çilingirler caddeleri gibi buralarda da “sokak sağlıklaştırma” projeleri uygulanmalı.

**

Ve en önemlisi…

Bu proje hazırlanırken Edirnelilerin de söyleyecekleri mutlaka dinlenmeli.

Bu şehri her gün yaşayan insanların fikri alınmalı.

Çünkü burası sıradan bir arsa değil.

Şehrin tam göbeğinde, herkesin kullanacağı ortak bir alan.

Belki de yüz yıl sonra Edirneliler, “Bu meydanı kim yaptı?” diye değil, “İyi ki yapılmış” diyecekleri bir yer istiyor, bekliyor.

**

25 Kasım Stadı gidiyor.

75 yıllık bir dönem kapanıyor.

Ama 75 yıllık bir stadın hikâyesi sona ererken, Edirne yeni bir hikâyenin ilk sayfasını açıyor.

Dilerim bu kez yazacağımız hikâyenin başlığı da güzel olur…

“Kent Meydanı” genel bir tanımlama.

Bir de ismi güzel olmalı:

25 Kasım Meydanı!

Devamını Oku

GAZETECİLİK SUÇ DEĞİLDİR

GAZETECİLİK SUÇ DEĞİLDİR
0

BEĞENDİM

ABONE OL
Geçerli görselin alternatif metni yok. Dosya adı: ayan-beyan-2.jpg

Basın meslek örgütleri, basın özgürlüğünü ve halkın haber alma hakkını savunmak için 24 Ekim Cumartesi günü birçok ilde eş zamanlı eylem ve kitlesel basın açıklamaları düzenledi.

Edirne’de de Güneydoğu Avrupa Gazeteciler Derneği’nin çağrısıyla geniş katılımlı bir basın açıklaması gerçekleştirildi.

Buluşmanın adresi, Uğur Mumcu’nun anıtıydı.

Gazetecilik uğruna bedel ödeyen bir ismin anıtında buluşmak, eylemin anlamını daha da güçlendiriyordu.

Ardından gazeteciler ve katılımcılar, “Gazetecilik Suç Değildir” pankartıyla Saraçlar Caddesi üzerinden Atatürk Anıtı’na yürüdü.

Burası da bir başka anlamlı duraktı.

Seslendiler…

Haykırdılar…

Ne mi dediler?

Açıklamayı Güneydoğu Avrupa Gazeteciler Derneği Başkanı Murat Savaş okudu:

**

“Bugün bu saatlerde Türkiye’nin çeşitli yerlerinde gazeteciler ve basın kuruluşları meydanlarda.

Biz de bugün Edirne’de burada meydandayız.

Peki gazetecileri meydanlara çıkmaya yönelten nedir?

Ülkemizde basına sansür ve gazetecilere baskı artık tahammül edilemez boyutlara ulaşmıştır.

Gazeteciler yaptıkları (hatta bazen yapmadıkları) haberler yüzünden gözaltına alınmakta ve tutuklanmaktadır.

Yolsuzluk, usulsüzlük haberlerini yapan yayın kuruluşları baskı altına alınıyor, hatta kayyım atanarak bir anlamda kapısına kilit vuruluyor.

Yasaların suç saydığı bir fiili işleyenler kim olursa olsun tabii ki takibata uğrasın, yargılansın, hak ettikleri cezayı alsın.

Buna kimsenin itirazı yok.

Ancak sırf gazetecilik yapıyor diye kimse gözaltına alınmasın, kimse tutuklanmasın, hiçbir yayın organı kapatılmasın.

Bütün bunları kınamak ve dur demek için gazeteciler bugün sokaklarda, meydanlarda.

Sözü fazla uzatmaya gerek yok!

Biz de buradan, Edirne’den şunun altını çiziyoruz:

Sadece gazetecilik yaptıkları için tutuklanan bütün meslektaşlarımız serbest bırakılsın, kayyım atanan basın yayın organları sahiplerine, kurucularına iade edilsin.

Çünkü gazetecilik suç değildir.”

**

Suç işleyen gazeteci olabilir…

Mesleğimiz suç değildir!

Devamını Oku

HELLİM’DEN HERMELÍN’E

HELLİM’DEN HERMELÍN’E
0

BEĞENDİM

ABONE OL
Geçerli görselin alternatif metni yok. Dosya adı: ayan-beyan-1.jpg

Edirne Barosu’nda 11 Ekim Pazar günü gerçekleştirilen 51’inci Olağan Genel Kurul’da Avukat Özgür Yıldırım, dördüncü dönemi için başkanlık görevine seçildi…

Yıldırım ve yönetim kurulu üyeleri, geçen hafta mazbatalarını aldı.

Kendilerini kutluyor, başarı dileklerimi sunuyorum…

**

Av. Yıldırım’ın yeniden Baro Başkanlığı görevine seçilmesi beni yıllar öncesine götürdü.

Arşivi karıştırdım.

Bugün olduğu gibi yine Ekim ayı…

Karşıma, 10 Ekim 2022 tarihinde bu köşede kaleme aldığım “Beyaz Peynir’den Hellim’e” başlıklı yazım çıktı.

Üstelik bu yazı, beni beş yıl daha geriye götüren bir anıyı da içeriyordu…

Neler, neler yazmışım!

**

“16 Nisan 2017’deki Başkanlık Sistemi’nin oylanacağı referandum için geri sayım sürüyor.

Anayasa değişikliğine karşı ‘hayır’lı bir iş için Türkiye’yi karış karış gezen Türkiye Barolar Birliği Başkanı Metin Feyzioğlu, Şubat 2017 ortalarında Trakya’yı da arşınladı.

Bir konuşmasında referandumda ‘Hayır’ oyu için ‘beyaz peynir’ örneği verdi.

Anayasa değişikliği paketini satışa sunulan bir ürün gibi düşündüğümüzde, bu ürünün satılabilirliğinin olmadığını, çünkü ürünün bozuk olduğunu anlattı.

Peynirci esnafının bile malına güvendiği için ürününü müşteriye bıçağının ucuyla tattırdığını söyledi.

**

Metin Feyzioğlu’nun Trakya turunda gözler, işte o ‘beyaz peynir’in anavatanı Edirne’nin Baro Başkanı Av. Özgür Yıldırım’ı aradı.

Ama Yıldırım ortalıkta yoktu.

Marmara ve Ege Bölgesi Genişletilmiş Baro Başkanları Toplantısı, Feyzioğlu’nun bu turundan yaklaşık bir ay önce İstanbul Barosu’nun ev sahipliğinde yapıldı.

İstanbul’daki buluşmada TBB Başkanı Feyzioğlu da yer aldı.

Ne var ki Yıldırım orada da görülmedi.

Toplantı sonunda Anayasa değişikliği paketine ‘Hayır’ deme gerekçelerinin kamuoyuyla paylaşıldığı ortak açıklamanın altında, Edirne Barosu adına bu yüzden Başkan Vekili Av. Kaan Polat’ın imzası bulunuyordu.

**

TBB Başkanı ve bütün baro başkanları ‘Hayır’ derken, Edirne Baro Başkanı Av. Yıldırım’ın bu konuda kişisel olarak herhangi bir açıklamasını gören ya da duyan olmadı.

Mesela, sosyal medya hesabında da buna ilişkin ‘tık’ yoktu.

Bu yüzden bayağı merak uyandırmıştı.

**

O günlerde telefonum çaldı…

Arayan, Türkiye Barolar Birliği Başkanı Metin Feyzioğlu’ydu.

‘Hoppala!’ dedim içimden.

Kısa bir ‘Merhaba… Nasılsın?’ muhabbeti…

Ardından İzmir taraflarında olduğunu anlattı…

Hemen sadede geldi!

Konu, Edirne Baro Başkanı Av. Özgür Yıldırım’dı…

Herkes gibi o da merak içerisindeydi.

Yıldırım bilmecesini çözmeye çalışıyordu…

**

Türkiye Barolar Birliği Başkanı Metin Feyzioğlu, o dönem Anayasa değişikliğine karşı ‘Hayır’ kampanyasının en önde gelen isimleri arasında yer aldı…

Yaptığı çıkışlarla gün geldi, öyle dikkat çekti ki Cumhurbaşkanlığı seçiminde kendisini Erdoğan’a rakip olarak görenler bile oldu…

‘Hayır’cı Metin Feyzioğlu, aradan beş yıl geçtikten sonra bu kez Türkiye’nin Lefkoşa Büyükelçisi olarak atandı.

Herkes şaşırdı…

Yani artık ‘rakip’ değil, Erdoğan’ın büyükelçisiydi!

**

Referandumda ‘Hayır’ oyu için ‘beyaz peynir’den örnekler verirken şimdi istikamet ‘Hellim’ peynirinin anavatanıydı…

‘Hayır’lı olsun!

Nereden nereye?

**

O gün bunları yazmışım…

Bugün de içimden şunlar geldi:

**

Yine Ekim ayı…

Özgür Yıldırım yine Edirne Barosu Başkanı.

Geçmişte Özgür Yıldırım’ı bir türlü bulamayan Feyzioğlu, Lefkoşa’dan sonra 2024 Ekim ayında bu kez Çekya’nın başkenti Prag’a büyükelçi olarak atandı.

Ve şimdi, Hellim’den sonra, bu Ekim ayıyla birlikte yaklaşık iki yıldır Hermelín*’in anavatanında…

Nereden nereye!

—

*Çekya’nın ünlü peyniri!

Devamını Oku

İKİ MUHTAR: İVAN VE İRFAN

İKİ MUHTAR: İVAN VE İRFAN
0

BEĞENDİM

ABONE OL
Geçerli görselin alternatif metni yok. Dosya adı: ayan-beyan.jpg

Hemen şunu belirtmek istiyorum.

Bu yazıyı geçen hafta Pazartesi günü için kaleme almıştım…

Ne var ki, bilgisayarım arıza yapınca ben kalakaldım, köşe de boş!.

Kısmet bugüneymiş…

**

Enez ilçesine bağlı Çandır ve Şehitler köyleri sınırları içerisinde yapılması planlanan “Bentonit Ocağı Kapasite Artışı, Cevher Hazırlama ile Kırma-Eleme Tesisi, Öğütme Tesisi, Paketleme Tesisi ve Revizyonu” projesine ilişkin başlatılan Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) süreci kapsamında, geçen 24 Eylül Perşembe günü Şehitler Köyü’nde halkın bilgilendirilmesi toplantısı yapıldı.

Toplantıya ilgili kamu kurumları, yatırımcı ve ÇED firması temsilcilerinin yanı sıra bölge halkı, köy muhtarları ve Keşan Kent Konseyi temsilcileri katıldı.

Toplantıda bölge halkı, projeye yönelik itirazlarını yetkililere iletti.

Topraklarının, su kaynaklarının, tarımsal üretimin, ormanlık alanların ve köy yaşamının korunmasını isteyen bölge halkı, taleplerini doğrudan yetkililere bir kez daha aktardı.

Hazırladıkları 153 itiraz dilekçesi, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü temsilcilerine teslim edildi…

Dilekçede, projenin yerleşim yerlerine 50 metre yakınında olduğu belirtilerek ÇED sürecinin sonlandırılması ve proje hakkında “ÇED Olumsuz” kararı verilmesi talep edildi.

Keşan Kent Konseyi de projenin yalnızca bir maden yatırımı olarak değil; bölgenin tarımı, doğal varlıkları, su kaynakları ve köylerdeki yaşamın geleceği üzerindeki etkileriyle birlikte bütüncül olarak değerlendirilmesi gerektiğini ifade etti.

**

Söz konusu projeye vatandaşlar itirazlarını sürdürürken konu, tam bir hafta sonra Edirne İl Genel Meclisi gündemine geldi…

Bu kez itirazlar yerel meclisten yükseldi.

YENİ Parti Enez İl Genel Meclis Üyesi Salih Akar, köylülerin ÇED sürecinin iptaline ilişkin itiraz dilekçelerini meclis üyeleriyle paylaştı.

Akar, projenin hayata geçirilmesi hâlinde bölgenin ekolojik, tarımsal ve sosyal dengesinde telafisi imkânsız zararlar doğacağı yönündeki kaygılarını aktardı.

YENİ Parti Enez İl Genel Meclis Üyesi Şenol Kılıç da projeye tepki göstermekten geri kalmadı…

Bu kadar zorlamanın anlamı olmadığını belirtirken belki de gelinen noktadaki en can alıcı soruyu şöyle yöneltti:

“Dört köyü başka yere mi taşıyacağız?”

**

Türkiye’nin verimli topraklarına sahip Trakya Bölgesi; yoğun sanayileşme, tarımsal faaliyetler ve iklim krizi nedeniyle Ergene Nehri kirliliği, yeraltı sularının tükenmesi ve hava kirliliği gibi ciddi çevre sorunlarıyla karşı karşıya bulunuyor.

Trakya Platformu, Trakya Kent Konseyleri Birliği, Trakya Belediyeler Birliği ve çevre-ekoloji alanında faaliyet gösteren demokratik sivil toplum örgütleri, yıllardır bölgede yaşanan olumsuzluklara karşı mücadelelerini sürdürüyor.

Ziya Gökerküçük hocamız, kaya gazı gündeme gelince Hudut Gazetesi’nde yayımlanan “Kaya Başa, Kaya Gazı Yaşama Düşmeden” başlıklı yazılarından birinde bu durumu en kısa şekilde şöyle özetledi:

“Taş-maden ocakları, uygun olmayan yerlere yapılan rüzgâr elektrik santralleri, orman, mera ve tarım arazilerinin kent ve sanayileşmeye kurban edilmesi, suyun plansız kullanımı gibi tehlikelerden sonra nükleer tesis kararına karşı mücadele ederken şimdi de kaya gazı çıkarma hamlesi geldi iktidardan.”

Buradaki en can alıcı ayrıntı:

“Uygun olmayan yerlere…”

Zaten itirazların tepe noktası da özellikle bu ayrıntı…

Bir de “ÇED gerekli değildir” kararları…

Nihayetinde muhtarı, çiftçisi, bölge insanı, çevrecisi uğraşıp dursun…

**

Enez ilçesi, Edirne merkeze yaklaşık 180 kilometre uzaklıkta…

Şimdi Edirne’ye hemen hemen aynı uzaklıktaki bir başka yere gidelim…

Ne var ki sınır ötesi!

Bulgaristan…

**

Razgrad Valisi, Loznitsa Belediye Meclisi’nin rüzgâr türbinlerinin inşasıyla ilgili dört kararını yeniden görüşülmek üzere geri gönderiyor.

Tespit edilen ihlaller arasında muhtar ve muhtar vekillerinin dinlenmemesi de yer alıyor.

Buna göre, muhtar İvan kesin dinlenmeli.

Zira, Yerel Yönetim ve Yerel İdare Kanunu’na göre muhtar ve muhtar vekillerinin, ilgili yerleşim birimleri için önemli olan konular görüşülürken söz sahibi olmaları gerekiyor.

Doğrusu da o!

Orası, muhtar İvan ve halkının yaşam alanı…

Ya bizde?

Enezli muhtar İrfan ise  kara kara düşünüyor!

**

Yoksa bir arıza mı var, ne dersiniz?

Devamını Oku
Özhanlar Mobilya