Uluslararası Çevre Eğitim Vakfı’nca (FEE) 2026 Ulusal Mavi Bayrak Ödül Töreni, geçtiğimiz günlerde İzmir’in Foça ilçesinde gerçekleştirildi.

Haziran ayı ile birlikte deniz sezonu açılırken, dünyanın ender körfezlerinden biri olan Saros’un kıyılarına sahip Edirne ise yeni sezona yine mavi bayraksız plajlar ile giriyor.

Türkiye’nin Mavi Bayrak Haritası’na göre 21 il’de mavi bayraklı plaj bulunuyor.

Edirne ise Kastamonu, Giresun, Trabzon, Rize, Artvin ve Hatay  ile birlikte Mavi Bayrak dalgalanmayan iller arasında yer alıyor.

Buna ilişkin haberi geçen hafta Perşembe günü, “Mavi Bayrak yerine foseptik!” başlığı ile okurlarımızla paylaştık.

Bu arada Ulaş Demiray, bundan bir gün önce “Enez Mektubu” başlıklı köşesinde aynı konuya çok yakın bir yazı kaleme aldı: Enez’de kanalizasyon sorunu nasıl çözülür?

Ayrıca yine geçen hafta Cuma günü DSİ emekli Bölge Müdür Yardımcısı Hüseyin Erkin gazetemize yaptığı “Ergene” açıklamasında da  müzmin hale gelen nehirdeki kirliliğin havzaya telafisi mümkün olmayan zararlar verdiğini, Saros Körfezi’nin de korkulu rüyası haline geldiğini vurguladı.

**

Haziran geldi.

Deniz sezonu açıldı.

Türkiye’nin dört bir yanında Mavi Bayraklar göndere çekildi.

Turizm bölgeleri ödüllerle övündü.

Ülke, dünyanın en fazla Mavi Bayraklı plajına sahip üçüncü ülkesi olma başarısını bir kez daha kutladı.

Peki ya Edirne?

Yazıya girişte de altını çizdiğimiz gibi, Saros Körfezi gibi dünya ölçeğinde değere sahip bir doğal mirası bünyesinde barındıran Edirne…

**

Aslında mesele bayrak değil.

Mavi Bayrak bir sonuçtur.

Temiz suyun, düzgün altyapının, çalışan arıtmanın, çevre yönetiminin ve kamusal sorumluluğun sonucudur.

Biz ise yıllardır sonuca bakıp nedenleri konuşmuyoruz.

Enez’den gelen haberler ortada.

Bir yanda dereye karıştığı iddia edilen foseptikler…

Bir yanda yaz nüfusunu taşıyamayan arıtma tesisleri…

Bir yanda sahilde tuvalet ve duş eksikliği…

Bir yanda lagün göllerine ve Meriç Nehri’ne bırakıldığı öne sürülen atıklar…

Sonra da “Neden Mavi Bayrak alamıyoruz?” diye soruyoruz.

**

Asıl soru şu olmalı:

Mavi Bayrak’ın istediği şartların kaçını yerine getirebiliyoruz?

Çünkü denize akan her kirli su yalnızca çevre sorunu değildir.

Turizm sorunudur.

Ekonomi sorunudur.

Halk sağlığı sorunudur.

Ve geleceğe bırakılan bir faturadır.

Üstelik sorun yalnızca Enez’in kanalizasyonu da değildir.

**

Kırk yılı aşkın süredir Trakya’nın başına bela olan Ergene kirliliği hâlâ çözüm bekliyor.

Yıllardır hazırlanan raporlara, açıklanan eylem planlarına ve verilen sözlere rağmen nehir hâlâ kirli akıyor.

Bu kirliliğin Saros Körfezi için oluşturduğu risk uzmanlar tarafından tekrar tekrar dile getiriliyor.

**

İşin en düşündürücü yanı ise şu:

Türkiye’nin birçok ilinde Mavi Bayrak sayısı her yıl artarken Edirne hâlâ “olmayanlar” listesindeki yerini koruyor.

Üstelik Edirne’nin dezavantajı denize sahip olmaması değil; sahip olduğu kıyıların hak ettiği standartlara ulaştırılamaması.

Oysa elimizde sıradan bir sahil yok.

Saros Körfezi var.

Dünyanın gıpta ettiği doğal bir miras var.

Belki de artık “Bu yıl kaç turist geldi?” sorusundan önce “Bu yıl denizimize ne kadar sahip çıktık?” sorusunu sormanın zamanı gelmiştir.

Aslında mesele bir ödül kazanmak da değildir.

Mavi Bayrak alınmasa bile denizin temiz kalması gerekir.

Ancak Mavi Bayrak, bir kentin çevreye ne kadar özen gösterdiğinin uluslararası ölçekte tescillenmiş göstergesidir.

Edirne’nin açmazı da tam burada ortaya çıkıyor.

Çünkü bazı bayraklar direğe çekilerek kazanılmaz.

Önce vicdanlara çekilir.

Sonra sahillere…

Ve ancak ondan sonra göndere…

Mustafa Kemal “Benim iki büyük eserim vardır; biri Türkiye Cumhuriyeti diğeri Cumhuriyet Halk Partisi’dir” demiş ya; o nedenle kimisi kurnazlığından, kimisi de aptallığından bu söze istinaden Kııçdaroğlu’nun bir CHP hareketi değil bir ihanet kumpası olduğunu görmüyor, görmek istemiyor.

Atatürk bunu söylediğinde ülkede başka hiçbir legal siyasi parti yoktu. Bu O’nun Milli İradenin gerçekleşmesinde siyasi partilerin gerekliliğine olan inancının bir ifadesi idi. Nitekim M. Kemal’in CHP’nin yanında Komünist Parti ve Serbest Fırka gibi siyasal parti deneyimleri de olmuştu. Kendi sınırsız yetkilerini siyasi partiler kurarak onlarla paylaşmaya hazır bir önderi anlamak bugünkü aydın geçinenler için ebette kolay olmuyor.

***

1940’larda CHP’den ayrılarak Demokrat Parti’yi kuranlar, Atatürk CHP’sinin kadrolarıydı. Kurucuların başındaki Celal Bayar Atatürk döneminin son başbakanıydı. DP “Açık oy, gizli sayım” rezaleti nedeniyle 1946 da yeterli başarıyı sağlayamasa da 4 yıl sonra 1950’de mutlak bir çoğunlukla iktidara geldiler.. Yani “CHP’den ayrılıp parti kuranlar başarılı olamaz onun için ne pahasına olursa olsun CHP’den ayrılmayalım” saptaması harman yerinde kirpi arayanların sarıldıkları bir yalandır…

2000’li yılların başında Fazilet Partisi’nden ayrılarak AKP’yi kuranların bir buçuk yıl sonra iktidara gelmelerini kimse görmezden gelmemelidir. Değişim ve ayrılıklar, “İnce İnce” Muharrem İNCE’n yaptığı gibi kişisel hesaplarla olursa bazen tabana ihanet konusunda işe yarasalar da elbette bir yere varmaz. Bugün taban, butlana bulaşmış Kılıçdaroğlu CHP’sinin değil %99 u ile Özgür Özel’in yasal direnişinin arkasındadır. Bu güç gevezeliklerle heba edilmemelidir.

***

12 Eylül sonrası CHP tabanını temsilen 3 ayrı parti ortaya çıktı. 1983 seçimlerinde Halkçı Parti (galiba %30 oy alarak ) ana muhalefet partisi oldu. Daha sonra cumhuriyetçi ve sosyal demokrat tabanın SODEP (Sonra SHP) ve Ecevit’in DSP’si ile ikiye bölündüğü yıllar yaşandı.. Yapılan seçimlerde DSP başarılı olamayınca Ecevit istifa etti ama yine ANAP’ın (Özal’ın) hazine yardımı garantisi vermesi ile yani kumpası ile tekrar genel başkan oldu. Bir süre sonra ANAP’ın gayretleri ile CHP adı altında yeni bir oluşum daha ortaya çıktı.. O süreçte yerel seçimlere bu üç sol görünümlü parti ayrı ayrı adaylarla seçime katıldı. Böylece Ankara GÖKÇEK’e ve İstanbul Tayyip Erdoğan’a AKP’ye ikram edilmiş oldu. Yani CHP tabelası işe yaramadı.

***

Kısacası Sosyal demokrat hareket ne zaman güçlenip alternatif olmaya kalksa sağ parti liderlerinin kumpasları ile olay yeniden şekillendiriliyor ve bu hareket kontrol altına alınıyor. Tüm bu kumpasların ana fikri de ”Aman CHP’den ayrılmayalım. Atatürk’e ihanet etmiş olmayalım” gibi mantıksız ama duygusal inancın hakim olmasını sağlamaktı.. Egemenler, Demokrat Parti hareketi hariç her kumpasta başarı sağlayıp CHP’yi ne idüğü belirsiz bir hale getirdiler.. 3 kurultay üst üste yenilgisini sağlayarak “Siyasi mefta” diye düşündüğümüz Baykal’ı da “CHP’yi yeniden kurun” diyerek kuyudan çıkarttılar. Kuyudan çıkanlar Partiyi TEK ADAM anlayışıyla, iktidarı hedeflemeden, ana muhalefet partisi olarak, dev parti merkezinden, bir elleri yağda, bir elleri balda olarak yönetilen ülkenin en büyük holdingi haline getirdiler. Sevigen’ler, Yarkadaş’lar, Tekinler, Öztraklar, Kılıçdaroğlu, Muharrem ince gibileri o dönemin Baykal Okulu mezunlarıdır.

***

SONUÇ : Yeni bir parti için acele edilmese de geç de kalınmamalı ve bu % 1,5’luk yeni CHP, muhatap kabul edilerek daha fazla şereflendirilmemelidir. Herkes artık yeni bir parti ya da oluşuma hazır olmalıdır. Çünkü it ürüse de kervan yürüyecektir..

Bu ayrılık CHP’den bir kopuş değil CHP’nin bağırsaklarını temizleme açısından artık kaçınılmaz bir bir görevdir, hayırlı bir sondur.

Bakıyoruz, dünya çoğunluğu sapakları tercih etmekte. Emperyalizm de bunlardan en semirmiş, güçlenmiş olanı!..
Emperyalizm nasıl bir yoldur?.. Dünya insanlığına, dünya doğası ve tabiat valıklarına, KÂR, TALAN gözüyle bakan bir anlayışın yönetimidir. Maddi zenginliği ve fiziki gücü elde etmek için, her türlü, hileye, yıkıma, fitne ve fesada başvurmaktan çekinmez.
Dünyada, cümle HALK EDİLMİŞLERİN yaşam haklarını, hiçe sayarlar hatta soylarını süratle katletmekten çekinmezler!..
Dünya doğası, tabiat varlıkları, insanlar, onlar için sömürülüp, kâr edilecek ARAÇLARDAN ibarettir. Daha büyük araba, daha fazla ev, eşya, servet, heves ve egolarının peşindeki çoğunluk için çok zor gözüküyor, değil mi?..
HEVESLER, DOLARI BOYNUNA DOLAYINCA YANDIN!..

TERCİH VE CÜMLE ALEME VERİLEN ZARARLARIN KAÇINILMAZ SONUÇLARI BİZDE!.. Rabbimiz Kuran’da onlarca ayet de açık açık bildirmiş, çocuk okusa anlar!..

Kuran’ı Kerim. Sure 11/Ayet 15:
Kim dünya keyfini, ziynet ve debdebesini isterse, onlara dünyada amellerini tamamen veririz. Onlar burada noksan görmezler.
11/16: Bunlar o kimselerdir ki, Ahrette kendilerine ateşten başka bir şey yoktur. Yaptıkları ameller boşa gitmiştir. Zaten bütün yapmış oldukları şeyler boştur.