Hani şu sosyal medya mecraları arasında yiğidin harman olduğu bir yer var… Kullanıcılarının bazıları “burası tivitır gardaş…” diye başlar söze… Şimdi de satılınca adı x mi oldu y mi oldu hah işte orası.
Bir müddettir oradaki yazışmalar üzerinden ABD ve İsrail’in İran’a hava saldırılarını izliyorum. Sahi savaş diyorlar bu mecrada o kısıtlı operatif faaliyete. Eh trajikomik ifadeler de terminolojik yanlışlarla birlikte havada uçuşuyor. Şu acılı günlerimde ufak da olsa bir tebessüm belirmiyor değil yüzümde, bu yazılanları okudukça… Trajikomik içerikler dedim ya… Bir yandan tebessüm ettirirken bir yandan da dehşete düşürerek düşüncelere gark ediyor beni…
Bir taraf var ABD ve İsrail nasıl haklı, kimlere ve nasıl haddini bildiriyor diye parmakları ve beyni arasındaki kas elektriği iletimini kullanmak suretiyle telefonlarının tuşlarına basarak yazıyor. Diğer taraf durur mu? Aslında İran’ın ne denli haklı olduğunu ve onun savunulmasını gerektiğini adeta bir kutsal görev ifası, insanlık şiarı gibi aktarıyor.
Elbette bu “yorumlar” terminolojik pek çok hata da içeriyor. Kısıtlı operatif faaliyet nedir, neden yapılır sorusu henüz sorulabilmiş durumda bile değil. Buna mukabil geçen hafta bu köşede kaleme aldığım Rusya ve Çin neden ABD’ye saldırmadı sorusu da deve dişi gibi duruyor ortada. Henüz buna da cevap yok. Üstelik bu durumun gevşek ittifak ilişkileri nasıl ortaya çıkar acaba hegemonya mı denmeli yoksa kapasitenin dağıtımı üzerinden liderlik mi sorgulanmalı kısmına gelemiyoruz bile…
Bunun yerine sen “Amerika’yı savundun…”, sen “İran’ı savundun…” sığlığı içinde analizden ziyade şahısların tutum ve davranışları buna ek olarak geçmişleri üzerinden birbirlerini suçlama manzaraları kaplıyor şu sözde yiğidin harman olduğu sosyal medya mecrasını…
Hani moda bir söz var “artık bilgiye ulaşmak çok kolay” diye… Hah işte tam bu noktada eğer cebinizdeki telefonu açıp oradaki karşılıklı iftira sınırlarına yaklaşan atışmalarda geçen ifadeleri bilgiye ulaşmak zannediyorsanız biliniz ki geçmiş olsun. Hatta çoktan geçmiştir bile…
Bilgiye ulaşmak çalışma ve emek ister. Cepte taşınan bir elektronik aletin mahareti değil; ilginin, çalışkanlığın ve çalışarak geliştirilen analiz yeteneğinin bir metot dairesinde oluşturulmasıdır bilgiye ulaşım. Bunlar yapılmıyorsa ulaşılan şey ciddiyet görünümlü dedikodu ve çamur atmadır.
Son bir söz: Bayanlar, baylar; Vaşington, Moskova, Tahran, Tel Aviv ve Pekin bizlerin tarafı taraftarı olması gereken bir yer değil. Unutmayınız başkentimiz Ankara’dır. Haftaya görüşmek dileğiyle memleketimin güzel insanları…
