Orduevi binası depreme dayanıksız olduğu gerekçesiyle yıkıldı.

Şimdi yerinde yeller esiyor.

Söz konusu bina, yaklaşık yarım asır önce “ben yaptım oldu” anlayışıyla kentin en müstesna yerlerinden birine inşa edildi.

Bunun için 1914 yılına kadar Küçük Zabit Okulu, ardından 1968’e kadar da Kurtuluş İlkokulu olarak eğitim veren tarihi binaya yazık oldu!

Binlerce öğrenci yetiştiren bu köklü okul o günden bu yana Sarıcapaşa Mahallesi’nde hizmet veriyor.

**

Peki, yıkılan Orduevi binasının yeri nasıl düzenlenecek?

Vali Yunus Sezer, bir buluşmada gazetecilere halka açık bir tesis olacağını, bir bölümünün otopark olarak düzenlenebileceğini söyledi.

Henüz net bir şey yok.

Buna ilişkin farklı görüşler ileri sürülüyor.

Örneğin, Zafer Partisi Edirne İl Başkanı Serkan Konak, yıkılan orduevinin yerine, kentin tarihî ve kültürel kimliğini yansıtan bir hafıza alanı oluşturulması, merkezinde de Talat Paşa heykelinin yer alması önerisinde bulundu…

Konu, Edirne Kent Konseyi Genel Kurulu’nda gündeme alındı.

Kent Konseyi’nin otopark önerisine hiç de sıcak bakmadığını anlıyoruz.

Başkan Özer Demir, binanın yıkılmasının sadece bulunduğu parselin değil o bölgenin tarihi dokuya uygun, kentlileri de sürece katarak, Tarih Kenti Edirne’ye yakışır şekilde planlanması için fırsat olduğunu söyledi.

**

Edirne’nin bazı yerleri vardır; yanından geçersiniz ama aslında içinden tarih geçer, siz fark etmezsiniz.

Mesela, Tophane Bayırı…

Bugün bir yokuş, bir mahalle, belki çoğumuz için sadece bir yol.

Ama bir zamanlar bu şehirde demir erirdi, top dökülürdü.

Sadece metal değil, imparatorluğun gücü şekil alırdı o ateşin içinde.

İstanbul’un fethine giden topların nefesi, bu şehrin bağrından çıkardı.

Şimdi o bayırdan çıkan ne?

En fazla bir egzoz dumanı.

Biraz aşağı inin, işte tam orası Orduevi binası…

**

Tophane Bayırı, Edirne’nin en eski yerleşim ve askeri üretim alanlarından biri olarak biliniyor.

Osmanlı döneminde “top dökümhanelerinin bulunduğu alan” olarak öne çıkıyor.

Özellikle Edirneli Fatih Sultan Mehmet döneminde, İstanbul’un fethinde kullanılan şahi topların  döküldüğü yerlerden biri olarak anılıyor.

Bu nedenle sadece bir coğrafi nokta değil, aynı zamanda Osmanlı askeri sanayisinin kritik merkezlerinden biri kabul ediliyor.

İşte, günümüzde yapılan “İstanbul’un Fethi Edirne’den Başlar”  temsili yürüyüş ve etkinlikler de bu tarihsel hafızayı canlı tutmaya yönelik olarak öne çıkıyor.

**

Fatih Sultan Mehmet’in at üzerinde fethe gidişini tasvir eden heykel ve Şahi topları, düzenleme çalışmaları kapsamında Ekim 2021’de Selimiye Cami meydanından kaldırıldı..

Şimdi bir depoda bekletiliyor.

Tophane Bayırı, Orduevi kesiminden başlayarak Kıyık’a doğru uzuyor.

Kent Konseyi’nin de altını çizdiği gibi Orduevi binasının yıkıldığı alanın boşalması Tarih Kenti Edirne’ye yakışır şekilde planlanması için fırsat.

Yüzü İstanbul’a dönük Fatih, atı ve topları ile bu alanda konuşlansa…

Hemşehrileriyle aynı yerde buluşsa…

Tophane Bayırı’ndan başlayan temsili yürüyüş burada noktalansa…

Nokta!

.

Hayat bu ne olacağımız belli olmaz. Varız, bir anda yokta olabiliriz. İşte var olmakla, yok olmak arasındaki sürece ömür deniyor. Ömründe kademeleri var, bebeklik devri, çocukluk, gençlik, olgunluk ve yaşlılık devri; ondan sonrası son.
İnsan denilen beşer, bir yaşa gelene kadar toplum içinde yaşar. Zaten insan denilen mahluk kurallara göre yaşayan, sosyal, medenileşmiş bir hayvan değil midir? Toplumun en küçüğü ailedir, sonra öğrencilik, askerlik, iş hayatı, evlilik, toplum içinde yaşamak devam eder.
Zaman geçtikçe insanın yaşamında değişimler olur. İş hayatı gereği bilmediği, tanımadığı yerlere gider, oradaki toplumlarla dostluk kurmaya çalışır. Onun için hiç değişmeyen toplum ailesidir. O değişmez. Eski yaşadığı yerdeki arkadaşlar unutulur, her biri kazel olmuş sonbahar yaprakları gibi bir tarafa dağılmıştır. Yavaş yavaş onlar unutulur. Sadece onlar mı; komşular, mahalle bakkalı, her gün gazete aldığı bayi, daha birçokları. Yaş ilerledikçe arkadaş çevresi de azalır, zamanla ailesi de azalmıştır. Yaş 65’i geçti mi yaşlılık başlar, selam verende pek olmaz. Çoluk çocukta ekmek peşindedir, artık yalnızlık başlamıştır.
Eğer kaderde ana, baba, hısım, akraba, kardeş yok ise geriye ne kalıyor BİR YALNIZ ADAM olmak.
Yalnızlık iyi bir şey midir? İyi tarafı da vardır, kötü tarafı da. İyi tarafı, yalnız olduğun zaman kendine aitsindir, karışanın olmaz, istediğin gibi tasarrufunu kullanabilirsin, istediğin gibi giyinebilirsin, hesap veren kimsen yoktur, istediğin yere gidebilirsin kimseden izin almazsın, kimseye hesap vermezsin Allahtan başka. Peki yalnızlığın körü tarafı ne? Yalnızsındır işte, iki laf edecek kafa dengi insan bulamazsın, sağlık sorunu olduğunda yardım edecek kimsen yok ise çok kötü ele güne muhtaç kalırsın, bir kaza anında Allah yardımcın olsun. İki laf etmek için kahvehane köşelerinde vakit geçirirsin, gençlerin yanına yaklaşsan onlarla diyalog kuramazsın, tek dostun kitaplar ve günlük gazeteler olur. Zor olaydır yalnızlık.
Bazı ülkelerde yaşlılar için lokaller, kahvehaneler varmış. Bakarsın bizde de olur. Kafa dengi kimseler oralarda vardır, fırsat bulursan eski yaşadığın yerlere gidersin, oranın şimdiki sakinlerine eski arkadaşlarını sorarsın, tanıyan çok az kimse çıkar — Ha o mu derler bu dünyayı terk edeli çok oldu — Bu da senin için az da olsa bir yıkımdır, tanıdık kimse zor çıkar. Çocukluğundaki eski yapıları ararsın bulamazsın, yerine beton yığını apartmanlar kurulmuştur, bu da yalnızlığın bir başka türlüsü olur. Tabi yine yalnızlık hissi hayat böyle işte.
Benim gibi ömrünü müzmin bekar olarak geçirmişsen, keşke evlense idim hiç olmaz ise geride kalan bir fidanım var dersin, buda bir teselli olur.
Böyle işte, hayat böyle. Yalnız insan nasıl oyalanır, eğer kaldığın ev bahçeli ise büyük bir şans, en iyi oyalanma konusu toprakla uğraşmaktır. Bundan başkası kitaplar seni en iyi oyalayacak şey. Okursun, okursun günün birinde ona da bıkarsın, elinden geliyorsa birazda yeteneğin varsa resim yap, çok iyi oyalama konusudur. Ağaç maketler yap oda olur, yok hiç bir şey yapmadan küp gibi oturmak seni kanser olmaya götürür, sonrası ölümdür. Allah bizlere bu canı vermişse, bizler onu son ana kadar güzelce kullanmalıyız, bu bizim Allaha olan can borcumuzdur. Kaderde var ise oda olur, olan ne, BİR YALNIZ ADAM olmak . . .
Sayın okurlar Ramazan bayramınız kutlu olsun.