İNSANSIZ YAŞAM
Biz yaşları 60, 70'in üzerinde olanlar bir araya geldik mi, hemen eski günleri yad etmeye başlarız. Bizim çocukluğumuzun günleri bambaşkaydı, komşuluk, hısımlık, sıcacık insanlık, dostluk, samimiyet yardımlaşma vardı!..
Şimdi ki gibi, çılgın sokak kavgaları, birbirlerine vurmalar, kırmalar, yaralayıp, öldürmeler nerdeyse yoktu!..
Ah o eski, samimi, mütevazi, sevgi, saygı dolu geçirdiğimiz günler ne de güzelmiş!..
Şimdi kimse kimsenin yüzüne bile bakmıyor, sizi duymuyor, görmüyor!..
O eski günleri yaşayanlar bilir: Mahallemizde, bizi kendi evlâtlarından ayırmadan sevip, gözeten, Komşu, annelerimiz, babalarımız, dede, nine, ağbi, abla ve arkadaşlarımız vardı o günlerde!..
Günümüzün çoğunu, kendi evimizden çok komşu evlerde geçirirdik!..
Komşu, annemizin, ninemizin, ablamızın, bir dilim ekmeğin üzerine tereyağı, peynir veya salça sürüp bizi doyurması hiç unutulur mu?..
Bir komşumuzun sorunu olduğunda, öbür komşular rahat uyku uyumazlar, maddi veya manevi sorunu çözmek için her türlü fedakârlıkla elbirliği yaparlardı!..
Annemiz çorba pişirdiğinde “Kokusu komşulara da gitmiştir!..” diye, bizim elimizle, önce komşulara birer tas çorba gönderdikleri, hiç unutulur mu?..
“Komşumuza çorba götürdüm!..” diye ne kadar da sevinirdik!.. hiç unutulur mu?..
Uzunca seyahatlerde, evin anahtarının komşuya emanet edilmesi, hiç unutulur mu?..
Mahalle ve komşuluk kucaklaşmasında, kocaman bir aile olarak, sevinçleri paylaşıp çoğaltan, acıları paylaşıp azaltan, insanca yaşamak hiç unutulur mu?..
Müslüman Türk ilkeleri ile yaşanan, içinde “İNSAN” yetişen, ne güzel günlerdi onlar!..
Şimdi bunlar hızla azalıyor; modern yaşamın “PARA VE FATURA ÖDEME” merkezli yaşamı, herkesin insanlığını esir almış gözüküyor!..
Artık, bahçeli nizam ev, o sıcacık mahalle kültürü kalmadı, yüksek binalarda SİTE- MAĞRA kapanmasında çoğunluk!..
ÇOCUKLUKLAR ARTIK, BU MODERN KAPANMADA, İNSANLIKLA HİÇ TANIŞMADAN, ARKADAŞLARI İLE OYNAMAYI TATMADAN, KENDİLERİ OLMAYI DENEYİMLEMEDEN, “SANAL BEYİNLİ” BÜYÜYORLAR!..
ALTIMIZDA ARABA, EVDEN MARKETE, MARKETTEN EVE DE,
GELECEĞİMİZİ VE ÇOCUKLARIMIZI HİÇ DÜŞÜNÜYOR MUYUZ?..
Kuran'ı Kerim. Sure 36/ayet 60 :
“Ey Âdemoğulları! Size, şeytana tapmayın, çünkü o sizin apaçık bir düşmanınızdır!” demedim mi?
36/61: “Ve bana kulluk ediniz, doğru yol budur!” demedim mi?
36/62: Şeytan sizden pek çok milleti kandırıp, saptırdı. Hala akıl erdiremiyor musunuz?